با دوستانی که بعد از پرزنت در پیگیری ها از ما فراری اند چگونه رفتار کنیم؟
|
بعد از پرزنت نگذارید فرارکنند. آنها را در یک گونی بیندازید تا روزی که رضایت دهند به گروه شما بپیوندند.(شوخی کردم) دوست من، شما فکر می کنید به چه دلیل آنها فراری هستند و حتی حاضر نیستند یکبار دیگر پای حرفهای شما بنشینند؟ چرا قبل از این، در موارد دیگر، اینطور نبودند اما همین که پای پرزنت و دعوت به این کار پیش می آید پا به فرار می گذارند؟ می خواهم روی این سؤال خودتان کمی فکر کنید. مطمئناً دلیلی دارد. اما جوابی که به ذهن بنده خطور می کند این است؛ این گفته انیشتین باید همواره آویزه گوش من و شما باشد؛ "برای حل یک مسأله هیچ گاه نباید آن را به کمک طرز فکری که آن را ایجاد کرده، حل کرد" یعنی مثلاً در مورد این مسأله شما فکر کنید ببینید چه طرز فکر و یا پیش فرض شما باعث به وجود آمدن این مسأله شده است. یکی از پیش فرضها یا طرز فکرهایی که باعث می شود ما در پرزنت هایمان نتایج خوبی نگیریم، این است که ما فکر می می کنیم هرچیزی که ما می خواهیم به خورد آن بنده خدا بدهیم و ساعتها برایش حرف بزنیم، مهم است. هر روشی که ما می خواهیم فرد مقابل را پرزنت کنیم، مهم است. هر ساعتی که ما می خواهیم او را پرزنت کنیم، مهم است. هر مطلبی که ما تشخیص می دهیم او باید بداند، مهم است. او هر چیزی که ما صلاح می دانیم را باید بداند و ...خب، حال فکر می کنید با داشتن این پیش فرضها که پایه و اساس بسیاری از پرزنتهای ماست می توانیم مشکل خودمان را اساساً حل کنیم؟ شاید بشود حل کرد. اما گول این راه حلها را نخورید. معمولاً کوتاه مدت و موقتی هستند. به هر حال قبل از اینکه به دنبال روشی باشیم که هر چه زودتر از شر این مسأله خلاص شویم، بهتر است پیش فرضها و طرز فکرهای خودمان را اصلاح کنیم. مهم این است که آنها چه می خواهند نه شما. مهم این است که آنها از چه می گویند نه شما. هر چه شما می گویید باید بر اساس حرفهای آنها باشد نه اینکه شما حرفهایی را از قبل آماده کرده باشید و در فاصله زمانی کوتاهی، همه آن را برسرشان فروبریزید!! موفق باشید. |
با تشکر از پیام آوران موج نو
