پا بر روي چشم هنرمندان نگذاريم
تاريخچة فرش دستباف در ايران به نخستين قالي بافته شده در جهان بر مي گردد، كه صحت و ادعاي آن همان فرش معروف پازيريك است، كه در سال 1949 ميلادي توسط رودنكو باستان شناس روسي كشف شد و هم اكنون در موزة آرميتاژ سن پطرزبورگ نگهداري مي شود. اين قالي از نظر سبك طراحي، تشابه زيادي با نقوش تخت جمشيد دارد و به دورة هخامنشي نسبت داده شده است. از آن زمان تاكنون هزاران طرح و نقشه كه هر كدام بيانگر عشق و علاقه، شجاعت و جسارت، جنگ و خونريزي، قدرت، مذهب، طبيعت و غيره و غيره بوده، گره خورده و آثار بي نظيري را آفريده، كه بسياري از آنها در موزه هاي بزرگ دنيا ساليان سال است كه چشم هر بيننده اي را خيره كرده است. فرش دستباف نمادي از هنر ايران زمين مي باشد كه در هر جاي دنيا نام پر آوازة فرش ايراني نشاني از نماد كهن را يادآوري مي كند. دنياي امروز خواستگاه اين هنر و فن آوري را تنها در ايران مي جويد.
با نگاهي عميق در فرشهاي ايراني به باورهاي رنگين ذهن آفريننده اي كه اين اثر را خلق كرده مي توان پي برد، كه در مناطق مختلف بسته به آداب و رسوم و فرهنگ آنها متفاوت مي باشد. فرش حتي آوازهاي سنتي را كه بافندگان به هنگام بافتن مي سرايند، در قلب خود نگه مي دارد.فرش معرف فرهنگ و هنر اصيل ايران و توانمندي هاي بي بديل ايرانيان است و در شناساندن ايران به ملل ديگر نقش مؤثري دارد. پس همانقدر كه فرش براي ما با ارزش است بايد به بافندگان آن بها داده شود. در ميان فرشها مي توان به آساني جلوه هاي گوناگون فرهنگ ايراني را باز شناخت از اين روست كه بافت اصيل، بافنده اي در خور خود مي خواهد. اما چگونه مي توان با نگاه به يك فرش و هزاران گره اي كه بر دل آن طنيده شده به ياد چشمهاي خستة بافنده نبود و نوك انگشتاني كه ترك خورده و دلي كه عاشقانه مي سرايد و پرزهايي كه بر روي پلك و مژه اش نشسته را فراموش كنيم.
علاقه به تابلو فرش بيش از فرش مي باشد و اين امر دو دليل عمده دارد اول اینکه فرش از ديد هنري كالايي است كه نبايد پا بر روي آن گذاشت چرا كه زحمت هنرمند و چشمهايي كه اين اثر راخلق كرده بيش از اين ارزش دارد و دوم اینکه كساني كه قادر به خريد فرش هاي نفيس در متراژ بالا نیستند، اما بنا بر علاقه خواستار داشتن كالايي گرانبها مي باشند كه هم حمل و نقل آن آسانتر و هم قيمت آن مناسب تر باشد، تابلو فرش را انتخاب می کنند.
منبع سایت شرکت ارمغان خلیج فارس